Therapieverslag Pieter Boers

Het leek wel of we de nationale postcode loterij hadden gewonnen! Gaston was nu Jan geworden en Iris zijn lieftallige assistent. Beide kwamen het goede nieuws vertellen. We waren aan de beurt en konden binnen een half jaar vertrekken naar Curacao! Wat een cadeau voor ons hele gezin!



Met gezonde spanning gingen we het vliegtuig in. Pieter (6) en Sophie (9) hadden nog nooit gevlogen. De bemanning van de KLM was geweldig. Ze waren op de hoogte dat we dolfijn therapie gingen doen (dank lieve vriendin Mieke, zij had de bemanning ingefluisterd over onze komst) en probeerden ons echt te verwennen.

Pieter kreeg ieder dag therapie van 8.00-10.00. Een mooi begin van de dag. Eerst met Heike (logopediste) naar binnen voor oefeningen. Aarna samen naar het platform (dock) om met Bonnie oefeningen te doen en samen te zwemmen. De therapieën kostten hem, zeker in het begin, veel energie. Halverwege zijn sessie in het water konden wij hem vanaf de kant zien gapen. Maar wat we nog beter merkten waren zijn enthousiaste geluiden die ondanks de stevige wind die er natuurlijk waaide, tot ver te horen waren. Gillen van de pret. Pieter was duidelijk op zijn plek in het water.
De ontwikkelingen die Pieter doormaakt voordat we naar Curaçao reisden vroegen naar ons idee voornamelijk om logotherapeutische ondersteuning. Dus veel communiceren, met pictogrammen aan de slag en vooral Pieter veel keuzes laten maken. Hij krijgt inmiddels al goed door dat hij invloed op zijn omgeving kan uitoefenen door te laten weten aan anderen wat hij wil. Het was dan ook een heel goed en passende therapie voor hem. Pieter mocht door plaatjes aan te wijzen de instructie voor de dolfijnen beïnvloeden. De breedste lach kwam wanneer Bonnie met een grote boog door de lucht schoot.
We merkten tijdens ons verblijf dat hij steeds meer in de praktijk ging brengen van de oefeningen van Heike. Zo had ze bedacht hem door middel van een groen en een rood kaartje aanwijzen, te leren ja en nee te zeggen. De kaartjes gingen ook mee naar het appartement en met eenvoudige vragen konden we zo een begin maken met de gerichte communicatie met Pieter. Heike zag duidelijk aan zijn antwoorden dat het werkte en dat hij begreep waar hij mee bezig was. Op vragen als ‘zullen we nog een werkje doen’ wees hij altijd het rode kaartje aan, maar als hem gevraagd werd of hij nog een keer in het water wilde wees hij gelijk de groene aan. In het appartement zetten wij de kaartjes in bij vragen over eten en drinken, een schone luier of een nieuw spelletje. En het werkte erg goed!
Door zijn bewustere communicatie en zijn ontwikkeling van zijn wil hebben we na twee weken therapie een Pieter mee naar huis gekregen, die al echte peuterpubergedrag vertoonde. Hij is eigenzinnig en beslister geworden. Een hele mooie ontwikkeling.
Mensen die hem na terugkomst weer zagen merkten allemaal op dat hij meer concentratie had, veel meer focus had, meer bestand was tegen drukte om hem heen en ook veel bewuster met anderen omging. Een hele grote stap vooruit.

We willen iedereen van Support4Specials bedanken die zich heeft ingezet voor deze fantastische ervaring.