Therapieverslag Joey Mentink

Dolfijntherapie verslag Joey Mentink mei 2012

Joey is 12 jaar en heeft twee zusjes: Fleur van 10 jaar en Amy van 6 jaar. Joey heeft een matig verstandelijke beperking en gaat naar een school voor zeer moeilijk lerende kinderen in Noordwijk. Omdat Joey met de dolfijnondersteunde therapie in 2007 en 2009 goede sprongen vooruit maakte in zijn ontwikkeling, wilden wij hem nog een keer de therapie laten volgen. Dat werd mogelijk gemaakt met de hulp van Support4Specials.

30 april reisden we af naar Curacao. Iris kwam ons uitzwaaien op Schiphol; dat vonden we erg leuk! De reis verliep voorspoedig en we liepen 's middags al in onze zomerkleren over het strand in Curaçao. We konden de eerste week lekker relaxen en acclimatiseren, want Joey z'n therapie begon pas een week later: op 7 mei.

Maandag 7 mei hadden we om 10 uur een intakegesprek met Joey z'n therapeute Heike, een logopediste. Joey kon heel goed zelf verwoorden aan Heike waaraan gewerkt moet worden: dat hij beter gaat praten, zijn spierspanning (en stand van zijn schouders), zijn gedrag richting vooral Fleur, zijn concentratie en zijn zelfvertrouwen.

Li-Na werd zijn therapiedolfijn; superleuk, want Joey kende Li-Na goed van drie jaar geleden: toen was Li-Na ook "zijn dolfijn". Joey bleef maar herhalen dat Li-Na en hij vriendjes waren en vroeg zich af of Li-Na hem nog wel zou herkennen.

Nou, dat zat meteen goed hoor: toen Joey om 11 uur in wetsuit te water ging waren hij en Li-Na meteen weer dikke maatjes ! Geweldig om te zien dat het binnen 10 seconden meteen weer vertrouwd is en dat ze elkaar zo goed aanvoelen; heel bijzonder !

Joey ging elke dag eerst een half uurtje met Heike en Johanna (de stagiaire) "klassieke therapie" doen in een kamertje in het CDTC gebouw. In de eerste therapieweek werd de nadruk gelegd op zijn spierspanning, stand van zijn schouders en logopedische oefeningen. Daarna, van elf tot twaalf uur, was het watertijd: hij ging dan met Li-Na zwemmen, kunstjes doen en op het dock werken.

Wat ons hier vooral opvalt is hoe open Joey zich opstelt: hij is "eager"; wil heel graag werken en oefenen, staat overal voor open. Dat terwijl hij zich thuis het laatste jaar juist erg lui opstelt; zich als een echte puber gedraagt

Woensdag 9 mei en maandag 14 mei mochten Amy en Fleur Joey helpen bij zijn therapie, wat heel goed is voor de onderlinge band. Ze gingen eerst mee de therapieruimte in; daar hebben ze een paar spelletjes gedaan, met als doel dat ze samen moeten werken: een team moeten vormen met z'n drieën. Dat ging boven verwachting goed. Alledrie vonden ze het erg leuk. Op het dock mochten Amy en Fleur met alles helpen; Joey moest hun ook dingen vragen. Toen Joey op het dock moest werken met Heike, mochten de meiden allerlei opdrachten en trucjes met Li-Na doen, maar Joey liet zich daardoor niet afleiden. Hij bleef heel goed geconcentreerd. Top ! Wat een verschil met de eerste keer dat Joey dolfijnondersteunde therapie kwam volgen: toen moest de therapeute bij Joey met haar handen een soort oogkleppen langs zijn ogen maken om hem enigszins gefocussed te krijgen....

Wat de therapeute opvalt is dat Joey zich vaak ergens makkelijk van af wil maken, maar dat hij veel meer kan dan hij laat zien. Ze slaat daarmee de spijker precies op z'n kop, want dat is nou ook precies ons gevoel !!!

Joey mag steeds meer zelfstandig doen met Li-Na. Dat is erg leuk om te zien en vooral supergoed voor zijn zelfvertrouwen !

Om Joey bewust te maken van hoe hij zijn schouders naar voren trekt en hoe ze eigenlijk zouden moeten staan, heeft hij deze twee therapieweken een paar keer een paar tapejes op zijn schouderbladen/rug gekregen van Matthias, één van de fysiotherapeuten bij het CDTC. Dat is nou het geweldige van het concept bij het CDTC: je kan een beroep doen op alle disciplines hier. Heb je een vraag aan de fysiotherapeut, dan stap je naar de fysiotherapeut. Heb je een vraag aan de psychologe over opvoedkundige zaken, dan is die stap ook snel gezet hier. Alle therapeuten staan open voor vragen en willen je allemaal helpen; iedereen heeft hier één doel: je kind vooruit helpen !

Het zal zeker tijd kosten voordat zijn rug en schouders soepeler worden en in de goede stand staan. Maar Joey probeert het heel goed. Hij werkt hard aan zijn doelen, zoals duidelijker praten en mooie zinnen maken. Ook let hij er goed op aardiger tegen Fleur te zijn; toen we 's avonds een keer pizza's aten en hij Fleur een stukje gaf, vroeg hij meteen aan mij "mama, doe ik nu wel lief voor Fleur ?" Super !!! Hij is er goed mee bezig. Het vragen naar onnozele dingen tijdens de therapie is ook helemaal over; hij stelt wel een paar vragen, maar dat gaat allemaal over de dolfijnen en gerelateerde zaken. Dat mag natuurlijk en is goed.

Op de vierde therapiedag is Joey gaan snorkelen met Li-Na. Hij durfde dat vorige keer nog niet; dat ademen door een pijpje. Hij heeft in Nederland een paar maandjes voorafgaand aan de therapie snorkelles gehad. Dat wierp nu zijn vruchten af; het ging super ! Hij stelde het snorkelen wel steeds uit; hij had de spullen al vanaf dag één bij zich, maar vindt het dan toch spannend. Vanaf de eerste donderdag tot en met de laatste dag van de therapie heeft hij dagelijks wel een half uur met Li-Na gesnorkeld; hij vond het fantàstisch. Hij mocht daarna ook zijn zwemvliezen aanhouden, zodat hij zelf mee kon flipperen met Li-Na en alleen dingen met Li-na kon doen. Heel goed voor zijn zelfvertrouwen !!!

Wij hadden als gezin op de donderdagmiddag in de eerste therapieweek de family swim. Wat was dat supergaafzeg ! Fleur, Amy, Paul en ik mochten met Li-Na zwemmen; dat is puur genieten ! Joey heeft met zijn eigen fototoestel supermooie foto's van ons genomen en stond zichtbaar te genieten van zijn papa, mama en zusjes die met "zijn dolfijn" aan het zwemmen waren.

Opvallend na de eerste week is hoe goed geconcentreerd hij is en hoe goed hij zijn best doet. Hij wil heel graag leren en staat overal voor open !

Je merkt het ook al aan zijn huiswerk maken. In de eerste week dat we hier waren, toen Joey nog geen therapie had, was hij nog geen 5 minuten geconcentreerd bezig. Nu kan hij 's ochtends en na het avondeten zonder morren 30-45 minuten geconcentreerd reken- en taalwerk doen! Super hoor !

Wat ook opvalt is hoe het gedrag van de kinderen onderling verandert: er is meer respect van Amy naar Joey toe (ik zag afgelopen woensdag, toen Amy Joey vanaf het dock aan het helpen was, letterlijk haar ogen open gaan voor de situatie), wat Joey kennelijk aanvoelt en daardoor ook liever gedrag vertoont naar de meiden...

Wij hebben als ouders een gesprek gehad met de psychologe over het vraaggedrag van Joey (het vragen stellen om het vragen, zonder antwoorden af te wachten) en over het gedrag en de relaties tussen de kinderen onderling. Dit was een erg leerzaam en verhelderend gesprek.

Zowel tijdens de klassieke therapie, als tijdens de water- en docktijd is in de tweede therapieweek de nadruk door de therapeute gelegd op het Joey aanleren dingen te omschrijven; dat hij duidelijk iets moet benoemen en duidelijk moet articuleren. Dat gaat spelenderwijs, maar is goed voor de woordvindingsproblemen, waar hij geregeld tegenaan loopt.

Fleur en Amy deden mee aan het broertjes-/zusjesprogramma van het CDTC. Dat was 's ochtends van 08.30-12.30 uur. Ze hebben geknutseld, spelletjes gedaan, elke dag in de zee gesnorkeld en als klap op de vuurpijl hadden ze de woensdag in de tweede therapieweek dolfijnentrainerochtend! Ze leerden heel veel over dolfijnen middels een lezing en en documentaire, hebben vis klaargemaakt voor de dolfijnen, hebben de therapiedolfijnen vanaf het dok alle kunstjes mogen laten doen en mochten nog een kus geven aan de dolfijnen! Ook zij hebben een toptijd gehad in Curaçao !

Vrijdag 18 mei was alweer de laatste dag van de therapie. De laatste therapiedag mag het therapiekind bepalen wat er allemaal gaat gebeuren; hij krijgt de regie ! Dat werd dus veel kusjes geven aan Li-Na, op het surfboard liggend hard door het water met Li-Na, Li-Na een bommetje laten maken, lekker zingen en dansen met Li-Na en nóg meer kusjes geven aan Li-Na....! Joey had zowel vandaag als gisteren de mazzel een kwartiertje met twee dolfijnen te mogen zwemmen: met Li-Na én haar moeder DeeDee.

En toen kwam het afscheid. Dat is een moeilijk, maar ook mooi moment. Wat heeft Joey het super gedaan ! Het is een geweldige tijd geweest, waar we ook als gezin veel van geleerd hebben. We hopen dat Joey z'n motivatie vast kan houden en bereid is te werken en te oefenen om zichzelf te blijven ontwikkelen. Want we hebben hier in Curaçao gezien dat er wel degelijk nog veel meer in zit dan hij laat zien..... : hij moet de berg beklimmen.....