Therapieverslag Lotte Bunnig

Woensdag 31 oktober was het zover en zijn we vertrokken naar het heerlijke warme Curacao.

Als ik er nu aan terugdenk is het bijna onmogelijk je voor te stellen dat het daar ruim 35 graden was. Als ik hier nu naar buiten kijk is het helemaal wit en ligt er sneeuw. Lotte is thuis, terwijl zij eigenlijk naar de dagopvang zou gaan, maar de bus had grote vertraging en problemen op de weg, dus is zij een dagje thuis.

De reis was prima verlopen en Lotte heeft het tijdens de vlucht uitstekend gedaan. We hadden gelukkig eerst nog een paar dagen om te acclimatiseren en zijn bij het CDTC langsgegaan om te vertellen dat we al gearriveerd waren en natuurlijk om te kijken of Lotte iets zou herkennen. We hadden als voorkeur de sessie van 11.00 uur aangevraagd, maar dat ging helaas niet lukken, dus waren we ingedeeld in de eerste sessie van 8.00 uur. Maandag vol spanning en enthousiasme is Lotte van start gegaan met dolfijn Li-NA en therapeut Merel en tevens intern Angela. De doelen waaraan we zouden gaan werken was het verbeteren van de rompbalans, het maken van een keuze door gericht te kijken en het verbeteren van de mondmotoriek.

De eerste sessie was fantastisch!! Lotte deed het uitstekend en alsof het de gewoonste zaak van de wereld is pakte zij Li-Na beet en daar gingen ze!! Dinsdag en woensdag waren ook goede sessie en zag je zichtbaar dat Lotte ontzettend genoot!

Donderdag had Lotte een dipje en hoorde ik haar vanaf de overkant huilen en was ze erg overstuur. Uiteindelijk heb ik haar eerder uit het water laten halen en een tijdje was ze nog ontroostbaar, dus vrijdag waren we erg benieuwd wat er zou gebeuren. De oefeningen binnen gingen prima, de eerste watersessie ook, oefeningen op het dok ook nog goed en bij de tweede watersessie ging het weer mis.

Het is heel lastig om toeschouwer te zijn als je kind verdriet heeft, maar Merel heeft haar voortijdig uit het water gehaald en toen was het snel weer beter. Gelukkig was het toen weekend en konden we even bij komen van alle emoties e.d. We zijn met Lotte in het zwembad gaan zwemmen, zondag in de zee en hebben alles nogmaals aan haar uitgelegd en in heel kleine stapjes verteld.

Hoe spannend was het om te zien wat er maandag ging gebeuren?? Het was de beste sessie van de hele periode en ook de komende dagen erna ging het helemaal perfect. De oefeningen gingen goed. Lotte was heel sterk en zat goed in haar vel.

En ja, dan komt uiteindelijk toch de laatste sessie dat je met weemoed terug kijkt op twee fantastische weken, die zo snel voorbij gevlogen zijn.

Voor de laatste keer alle kunstjes van Li-Na, het springen, de hoepel, de bal. En ja, toen werd Lotte toch echt uit het water getild en was het afgelopen. Iedereen was druk bezig op het dok en het verzamelen van spulletjes e.d. Maar Lotte zat nog met haar beentjes in het water en zittend op de mat gaf zij nog een laatste teken naar Li-Na die terugzwom en nog voor haar ging zingen.De dolfijnentrainer, Merel en Angela keken verbaasd op, want niemand had Li-Na het teken gegeven om te zingen, maar toen hadden ze door dat Lotte het had gedaan. Een perfecte afsluiting van twee super weken training en therapie.

Daarna nog een paar dagen kunnen relaxen en toen helaas weer naar huis. Naar huis in de sneeuw, zoals ik mijn verhaal begon. Onze dank gaat uiteraard uit naar de Stichting Support4Specials, want zoals voor velen geldt, zonder hun steun, hadden wij deze reis niet kunnen ondernemen.