(Onze dochter Sanne is een meisje van 10 jaar met het Syndroom van Down en zit in groep 5 van de reguliere basisschool. In 2008 zijn wij voor het eerst met haar naar Curacao geweest om de dolfijntherapie te volgen en dit jaar kregen wij van Support4Specials de kans om dit nog een keer met haar te gaan doen).

Vrijdag 2 juli jl. zijn wij dan eindelijk vertrokken naar Curacao na een lange tijd van voorbereiding en verheugen, we wisten immers al een hele tijd dat we weer zouden gaan en dat het nog zo lang duurde was aan Sanne ook lastig uit te leggen. Toen eenmaal de koffers klaarstonden was het voor haar dan ook echt duidelijk dat we eindelijk weer naar de dolfijnen zouden gaan. Na een goede reis en een paar eerste dagen wennen aan de warmte begonnen we maandag 5 juli dan eindelijk met de therapie. We moesten ons eerst ’s morgens vroeg melden in het Dolphin Suites Hotel omdat we ook meewerkten aan een onderzoek dat het CDTC doet. Thuis hadden we hier al vragenlijsten voor ingevuld en terplekke moest Sanne ook nog een test doen. Hiermee willen ze een grondig onderzoek doen om de resultaten van dolfijntherapie ook wetenschappelijk aan te tonen. Omdat we nu toch wel heel dicht bij het CDTC waren wilde Sanne eigenlijk gelijk naar de dolfijnen maar uiteindelijk heeft ze de test goed gedaan. Hierna op naar de eerste sessie. We hadden een intakegesprek met Merel  en Steffi, de therapeutes die Sanne de komende 2 weken zouden begeleiden en met hen bespraken we de doelen waar wij van tevoren al over nagedacht hadden. De doelen waar we aan wilde werken waren: 1. Verbetering van concentratie, 2. (Oog)contact maken als iemand met/tegen haar praat, 3. Verbetering spraak en zinsopbouw en betere articulatie, 4. Emoties kunnen vertellen. Verder hadden wij ook nog wel wat gedragsproblemen waar ze aan willen werken zoals het niet zelf willen eten, niet onder de douche willen en slecht luisteren. Al met al een hele lijst en dus vol goede moed aan de slag. Omdat Sanne nog heel veel wist van de vorige keer wist ze precies wat er te gebeuren stond en ging ze vrolijk met Steffi en Merel mee naar binnen om het eerste half uur binnen te werken.

Hierna naar buiten en eindelijk naar de dolfijnen toe. Dit keer kreeg ze dolfijn Li-na (en niet Gee Gee zoals 2 jaar geleden en daar moest ze wel even aan wennen). Op het dok werd er met kaartjes gewerkt over eten, wat ze wel en niet lekker vindt . Ook moest ze steeds een keuze maken uit 2 activiteiten die ze met Li-na wilde doen en dit dan vragen aan de trainster Linda en haar hierbij goed aankijken. In eerste instantie moest Merel nog steeds voorzeggen wat Sanne moest vragen maar al snel deed ze het helemaal zelf. Sanne geniet ontzettend in het water met Li-na en dat is voor ons ook weer geweldig om te zien.

Op dag 2 beginnen ze binnen met een rollenspel om Sanne te laten zien welk gedrag toch echt niet prettig is voor ons. Het lijkt er op dat ze dit ook echt snapt. Op het dok worden de verschillende emoties geoefend met kaartjes. Welke situatie hoort bij welke emotie. Sanne is echt geconcentreerd bezig en doet het heel goed. Het vragen aan Linda gaat ook al weer beter dan de dag ervoor.

De rest van de eerste week wordt er ook nog gewerkt aan het aangeven van grenzen zowel vanuit Sanne als vanuit haar omgeving. Sanne wil graag de hele tijd op de buik van Li-na door het water getrokken worden maar nu Steffi steeds “stop” zegt als Sanne dit uit zichzelf doet blijkt dat ze hier ook echt naar luistert. Tijdens de eerste week worden wij ook steeds betrokken bij het insmeren met zonnebrand en bij het douchen na de therapie. Zo kunnen we haar aanleren om hulp te vragen bij diverse dingen die ze zelf nog niet kan en uiteindelijk gaat dit ook steeds beter. Om Sanne aan het eten te krijgen hebben we haar geprobeerd te “prikkelen” door haar te beloven dat ze dan als beloning de volgende dag onder water mocht kijken naar Li-na met haar duikbril. Met wat extra beloningen heeft ze die avond zelf gegeten  en tot op de dag van vandaag doet ze dat nog steeds (hoera, we hoeven haar niet meer te voeren !) Wat betreft het benoemen van emoties hebben ze nog foto’s gemaakt van Sanne zelf als ze diverse emoties uitbeeld (boos, bang, blij en verdrietig)en deze foto’s hebben ze gelamineerd. Zo kan Sanne steeds de foto’s pakken als ze aan wil geven welke emotie ze voelt in bepaalde situaties. We hebben in de therapieweken dan ook wel weer geleerd dat Sanne heel visueel is ingesteld en dat we zoveel mogelijk in beeld moeten brengen bij haar zodat ze het ook snapt. Ze hebben ook een emotiethermometer gemaakt voor Sanne en hierop moet ze elke dag aangeven wat voor cijfer ze de dag geeft en waarom.

De tweede week is er veel herhaald van de eerste week en  we hebben haar steeds extra kunnen stimuleren door het onderwater kijken steeds uit te breiden met ook onderwat er foto’s maken van Sanne en Li-na en zelfs onderwaterfilmpjes. Dit alles dankzij de enorme inzet en energie van Steffi. Dit alles heeft voor Sanne enorm goed gewerkt en met veel plezier kijkt ze thuis nog steeds deze filmpjes en foto’s terug.  Deze tweede week ging ook verder alles steeds beter, het aankijken bij het spreken, de hulpvraag stellen, het zelf douchen en ook het eten. Het blijft altijd afwachten hoe het dan thuis weer gaat. We hebben ook nog een workshop “gedrag” gevolgd dat vanuit het CDTC gegeven werd. Het was weer fantastisch om deze therapie te kunnen doen met Sanne en even in ontspannen sfeer 2 weken met haar bezig te zijn en weer eens goed over alles na te denken. We hebben weer genoeg materiaal waar we verder mee kunnen en Merel en Steffi hebben het werkelijk geweldig gedaan met Sanne.  Dit is nog maar een fractie van wat er allemaal gedaan is tijdens de 2 weken therapie maar het is teveel om allemaal op te schrijven.  Aan het eind van de 2^e week hebben ze Sanne nogmaals getest voor het onderzoek van het CDTC en hieruit bleek ook al dat ze na deze 2 weken beter scoorde op concentratie en motoriek.

En hoe het thuis verder ging……….

We zijn inmiddels al een paar maanden thuis en staan nog steeds versteld van de resultaten die we geboekt hebben. Sanne ging na de vakantie naar groep 5 met nieuwe juffen en ook nog in een nieuw gebouw. Meestal kost het veel tijd voor Sanne om te wennen aan nieuwe situaties maar dit schooljaar gaat alles heel erg makkelijk, ze past zich heel snel aan, is altijd heel goed geconcentreerd zelfstandig aan het werk, ze praat veel meer en ook in nieuwe zinnen en ze eet ook nog steeds zelf. Meestal wachten we met smart de vakanties af omdat ze dan wel erg moe is en lastig gedrag gaat vertonen maar met de herfstvakantie waren hier nog geen sporen van te ontdekken. En nog steeds werkt ze goed zelfstandig, is ze heel vrolijk, doet ze het fantastisch zowel thuis als op school en zijn we ontzettend dankbaar dat we de dolfijntherapie weer hebben kunnen volgen dankzij Support4Specials en wij willen ze hierbij dan ook heel heel erg bedanken en we hopen dat er nog vele kinderen volgen die deze geweldige ervaring kunnen meemaken.

Met vriendelijke groeten,

Ferry, Jacqueline en Sanne Bongenaar