VERSLAG DOLFIJNTHERAPIE RON CORBIJN

In 2008 zijn wij op een Open Dag van de school van onze jongste zoon Ron, die het syndroom van Down heeft, in contact gekomen met de stichting Support4Specials.

Ron heeft gehoorproblemen waardoor hij een spraak-/taalachterstand heeft. Op school heeft hij wel handgebaren en picto’s geleerd, maar te weinig logopedie gehad door een tekort aan logopedisten op school. Daarbij kan Ron zijn aandacht en concentratie maar kort vastouden.

Wij hebben Ron aangemeld voor de therapie en mei 2010 was het zover, met het hele gezin reisden we af naar Curacao!

Op de eerste dag van de therapie begonnen we met een intake gesprek en maakten kennis met het team die met Ron aan de slag gingen.

We namen de doelen door waar aan gewerkt ging worden. De nadruk van de therapie zou komen te liggen op de communicatie en concentratie van Ron.

Toen Ron’s dolfijn Papito kwam kennismaken schrok Ron toch wel even van zo’n grote vis. Maar al gauw durfde hij hem te aaien en zijn eerste rondje met Papito te zwemmen. Vanaf zijn drijfplateau moest Ron zelf het initiatief nemen en steeds nieuwe opdrachten verzinnen voor Papito. In het begin was dat best lastig, maar met wat hulp en aanwijzingen ging dit al snel beter. Ron kreeg elke dag meer plezier en zelfvertrouwen.

Op donderdag mochten de ouders en grote broer een familt-swim maken met Papito, een fantastische ervaring!

In de tweede week na het weekend ging het iets minder. Er stond meer wind, waardoor Papito wat onrustig was en Ron’s  concentratie iets verminderde.

Maar later in de week had Ron de stijgende lijn weer te pakken. Na de laatste opdracht op vrijdag moest de trainster twee keer een fluitsignaal geven om Pepito terug te halen, alsof hij voelde dat dit het afscheid was van Ron.

Ron is door deze therapie niet direct beter gaan praten, wonderen bestaan niet, maar wel is hij op een aantal punten merkbaar vooruit gegaan. Hij is beter geconcentreerd en doet meer moeite om zijn doel(en) te bereiken.

Van een andere ouder hoorden wij dat hun dochter , die niet zelfstandig kon eten of drinken, de tweede week zelf met een rietje uit een beker kon drinken en zelfstandig een paar stukjes brood kon eten.

Wij hebben een geweldige tijd gehad, heel veel geleerd en veel adviezen meegekregen.

Tot slot willen wij nogmaals onze dank uitspreken aan de stichting Support4Specials die ons een enorme steun in de rug heeft gegeven!

Familie Corbijn