April / Mei  2010

Hallo allemaal!

Hier een verslag van Larissa die eind april/begin mei van dit jaar naar Curaçao is geweest voor Dolfijntherapie. Het vertrek was echt spannend voor ons in verband met de aswolken uit Ijsland op de vliegroute naar Curaçao. Eén dag van te voren wisten we pas of we echt weg konden en wat een opluchting! ’s Morgens vroeg voor vertrek op Schiphol kwam Iris ons nog uitzwaaien dat vonden we erg leuk.

Larissa heeft een zeldzame chromosoomafwijking (Phelan McDermidsyndroom (‘22q13-delete’). De kenmerken hiervan zijn onder andere het niet kunnen praten, daarvoor hebben wij ook gekozen voor de communicatie bij het CDTC.

Na aankomst op woensdag 21 april gingen we op vrijdag naar het CDTC (Curacao Dolphin Therapy Center) om even gedag te zeggen en te bespreken met Larissa dat ze vanaf maandag weer ging zwemmen met de Dolfijnen. Larissa werd helemaal enthousiast toen we daar weer waren en we merkten aan haar dat ze sommige dingen herkende. Toen we het kantoor ingingen om even rond te kijken was er een grote verrassing voor ons. Gerwin, de therapeut die Larissa de vorige keer therapie had gegeven, stond ineens voor ons. Wij hadden begrepen dat hij niet meer bij het CDTC werkte maar hij was nu speciaal voor een drietal gezinnen naar Curaçao gekomen voor de therapie. Larissa  hoorde daar ook bij en wij voelde ons erg vereerd. Er was meteen weer een click. Na die kennismaking had Larissa het liefst meteen het water ingegaan met Gerwin om met de dolfijnen te gaan zwemmen. Maar nog even geduld want de therapie begon op maandag 26 april.

Onze doelstelling voor de dolfijnondersteunende therapie bij Larissa was het verbeteren van de communicatie met behulp van een boardmaker-pictogrammen en ons tweede doel was het slaan bij ongenoegen ombuigen naar andere uitingsvorm.

Larissa had de therapie van 13.00 tot 15.00 uur. In de voorbereidingstijd gingen ze samen door het Seaquarium wandelen. Ze bezochten de onderwaterboot en keken naar alle dieren die er op het Seaquarium te vinden zijn. Ze zijn ook naar de touchtank geweest, daar haalde Gerwin allerlei dieren uit, bijvoorbeeld zeesterren, zeekomkommers, zeeappels en zeeslakken. Deze dieren mocht Larissa dan aanraken, maar als ze dat niet wilde moest ze op de stop kaart wijzen. Larissa vond het wel leuk om een zeester en zeekomkommer vast te houden maar bij de overige dieren wees ze op stop en duwde daarna de handen van Gerwin in de richting van het bassin. Om 13.30 uur ging Larissa, gekleed in wetsuit met zwemvest, samen Gerwin in het water: zwemmen en kunstjes doen met ‘haar’ dolfijn Mateo in het open water bij het CDTC.

Het laatste half uur van de therapiesessie wordt gebruikt om te douchen en om aan te kleden, daarbij wat zelfstandigheid en sociale vaardigheden aanlerend. Afsluitend is er elke dag een evaluatiegesprek met ons over wat zij die dag hebben gedaan. De therapeut (Gerwin) geeft tips mee en ook huiswerk, waar wij weer mee verder konden gaan.

Larissa moest de eerste dag wel even wennen aan Mateo maar daarna voelde ze zich meteen op haar gemak. Wat een machtig gezicht zeg als je daar je dochter van 10 jaar met zo’n grote dolfijn ziet zwemmen, dansen, knuffelen, zingen en spetteren. Geweldig gewoon.

Lieve mensen we zijn jullie onwijs dankbaar dat jullie dit voor ons weer werkelijkheid hebben gemaakt. Allemaal een hele dikke knuffel van ons. Onwijs bedankt allemaal.

Andre, Els, Maurice en vooral Larissa Kuiper