Hallo iedereen. Ik wil me even voorstellen. Mijn naam is Cees van de Pol en ik ben de vader van Jan van de Pol.

Jan heeft een Braziliaanse moeder Claudia Martins Santos. Jan is geboren op 17 september 1997 en heeft Autisme.

Jan is dus 11 jaar oud,woont bij ons thuis en zit overdag op een ZMLK school met extra begeleiding. Hij is een meestal vrolijke jongen die helemaal niet spreekt ,maar volgens ons toch wel e.e.a. begrijpt ,maar het is niet duidelijk in hoeverre .Hij is heel moeilijk leerbaar en communicatie is helemaal moeilijk .Het lijkt wel of hij overal door afgeleid wordt.Het is zo moeilijk om zijn aandacht te krijgen en zelfs wanneer je een foto van hem probeert te maken lukt het hem vrijwel altijd om op het moment van opname weg te kijken.

Wij zijn in kontakt gekomen met de stichting Support4Specials en dankzij hen zijn wij in staat geweest om de Dolfijntherapie in Curacao te gaan volgen

Ons doel was om met deze therapie verbetering in het contact en communicatie te krijgen.

Ik ga nu even in het kort vertellen wat er in deze twee weken is gebeurd.

Jan kreeg de therapie met de dolfijn Gee Gee en de therapeuten Astrid en Steffi.

De eerste twee dagen was Jan erg gespannen in het water en had hij meer aandacht voor Steffi (die met hem in het water lag) dan voor de dolfijn.

Toch pakte hij  ook de eerste dagen al echt de dolfijn vast ,al leek hij liever met zijn voeten Gee Gee aan te raken. Jan was echter wat enthousiast met

zijn bewegingen en daardoor hield Gee Gee wat afstand.

De beide therapeuten corrigeerden Jan als hij wat te hardhandig was met Gee Gee of Steffi en aan het eind van de eerste week begon Jan wat meer te aaien en

werd hij steeds meer ontspannen. Er werd ook steeds op aangedrongen dat Jan oogcontact met de therapeuten moest maken.

Op de vijfde therapiedag duurde het vrij lang voordat de persoon die met een andere dolfijn (Mateo) therapie had in het water lag.

Hierdoor kwam Mateo spontaan ook met Jan zwemmen. Daarna had Jan een uitstekende therapie met Gee Gee en begon hij steeds beter naar de therapeuten

te luisteren.

Zaterdag hebben wij (Claudia en ik) zelf met Gee Gee mogen zwemmen en dit was een bijzondere ervaring.

Maandag begon hetzelfde als vrijdag. Jan had even de aandacht van twee dolfijnen en genoot ervan. Omdat de therapeuten zagen dat het beter klikte

tussen Jan en Mateo werd besloten van dolfijn te ruilen en heeft Jan de tweede week met Mateo gezwommen.

Wat ons enorm verbaasde was dat Jan steeds beter antwoord begon te geven op vragen m.b.v. Pecs. Er werd hem iets gevraagd (in taal met ondersteuning van picto's) nadat hij eerst Astrid aan moest kijken.Daarop moest hij antwoorden door een kaart met Ja of Nee te kiezen. Door de kaarten regelmatig te verwisselen

en door de vragen probeerden ze er achter te komen of Jan echt begreep wat hij deed of dat zijn keuze willekeurig was.

Het werd ons steeds meer duidelijk dat Jan toch meer begrijpt dan wij dachten.

Toen Astrid hem op het eind van de laatste dag vertelde dat dit laatste keer was zagen wij tranen over zijn wangen rollen.

Ook dit was iets heel bijzonders, aangezien Jan haast geen emotie toont en iedereen er steeds vanuit ging dat Jan alleen simpele commando's begrijpt.

Inmiddels zijn we al weer enkele dagen thuis en zit Jan nog steeds heel lekker in zijn vel.

Jan is deze week gewoon naar school geweest en is alleen wat slomer dan normaal.

Wij gebruiken de kaarten nu ook thuis en wij hopen dat we de communicatie met Jan nog verder uit kunnen breiden.

Volgende week is Jan de hele week thuis vanwege Carnaval.

De week erop ga we op school overleggen hoe we met advies van het CDTC op de behaalde resultaten kunnen doorborduren.

Ik houd jullie op hoogte van de vorderingen van Jan ben ontzettend blij met hetgeen we al bereikt hebben.

Ik wil graag iedereen bedanken die het voor onze Jan mogelijk hebben gemaakt om deze therapie te volgen.

Heel veel groeten :

Cees van de Pol