Therapieverslag Joey Mentink 2016

Therapieverslag Joey Mentink 1 t/m 12 augustus 2016


Joey is 17 jaar, heeft een verstandelijke beperking en gaat naar een ZMLK-school. Hij heeft twee zusjes: Fleur (14 jaar) en Amy (10 jaar).Met ons gezin (Joey, Fleur, Amy en zijn vader en moeder) vertrokken we donderdag 28 juli met de KLM naar Curaçao.

Het was fijn om een paar dagen te hebben om te acclimatiseren voordat de dolfijnondersteunde therapie begon. We verbleven in het appartementencomplex Ocean Resorts, dat op twee minuten lopen van het therapiecentrum (CDTC) gelegen is. Ideaal!

Joey heeft vrijdag 29 juli de informatiemap bij het CDTC opgehaald. Alhoewel de vorige keer dat hij hier was al vier jaar geleden was, voelde het meteen vertrouwd en fijn. In de map stond dat hij vanaf de maandag erop dagelijks van 15.30-17.30 uur therapie ging krijgen van Bibi, fysiotherapeute en stagiaire Heye, psychologe.
Zijn therapiedolfijn is de 5-jarige, ondeugende en
zeer creatieve Nubia. Superleuk!
Joey had er al veel er zin in; al vond hij het wel superspannend…


Maandag 1 augustus was het dan zover. Na het anamnese gesprek met de therapeute, waarin wij als ouders de therapiedoelen nog eens konden aangeven, begon het echte werk. Wij wilden heel graag dat er gewerkt zou gaan worden aan zijn zelfvertrouwen, zijn zelfstandigheid/ onafhankelijkheid, het leren zelf beslissingen te nemen en daar ook achter te blijven staan, zijn concentratie, spraak en lichaamshouding. Dat waren behoorlijk wat doelen, maar Bibi pakte het meteen goed aan. Ze liet Joey vanaf het begin af aan al heel veel zelf doen, regelen en zelf beslissen. Alhoewel Joey in het begin nog wat onzeker was, zag je zijn zelfvertrouwen groeien toen hij merkte dat hij het wel heel goed deed en van iedereen complimentjes kreeg.

Want wat deed hij het goed! Natuurlijk was het na vier jaar tijd wel even wennen met de dolfijn de eerste vijf minuten, maar daarna was het weer helemaal vertrouwd. Je zag alle spanning wegglijden en Joey en Nubia waren een superteam!
Bibi ging de eerste therapiesessie nog met Joey mee het water in en deed met Joey samen de trucjes met Nubia, maar na een half uurtje liet ze Joey al heel veel zelf doen en zelf beslissen. Ze stond versteld van hoe snel Joey alles oppikte en hoe goed hij naar de instructies luisterde. En wij ook (al zeggen wij als ouders al jàren dat Joey veel meer kan dan dat hij laat zien…).

Na twee dagen therapie zagen we dat Joey in het appartement al veel meer zelfstandig dingen ging doen; en dat zonder te klagen! Hij vertrouwde zijn zusje Fleur toe dat hij de dolfijnen tovenaars vindt en dat hij door de dolfijnen beter gaat leren praten om volgend jaar radio dj te kunnen worden. Aandoenlijk!

Vanaf de tweede therapiedag ging Bibi niet meer mee het water in met Joey. Joey mocht alles zelf doen. Joey voelde zich erg op zijn gemak bij Nubia en de dolfijnentrainsters (afwisselend Sandra, Tamara en Anouk) zeiden dat ze zagen dat Nubia zich ook erg op zijn gemak voelde bij Joey: hij zwom uitzonderlijk grote rondjes met Joey en wilde veel trucjes met Joey doen.

Aan het einde van de eerste therapieweek moest Joey een aantal dingen zelf regelen (zoals een andere therapeut vragen om naar Joey z’n rug te kijken, bij de Animal Encounter vragen of hij de week erop een keer met Bibi bij de roggen en haaien mocht snorkelen) en hij ging een nieuwe uitdaging aan: onder water zwemmen met Nubia. En hij heeft het allemaal maar mooi gedaan! Wat een kanjer! Voor een ander kind van zijn leeftijd misschien een kleinigheid; voor Joey megastappen!

Joey ervaarde dat hij nieuwe activiteiten (zoals zwemmen onder water met Nubia) eerst heel erg spannend vond, maar dat hij het na één of twee keer doen heel erg leuk vond en er dan geen genoeg van kon krijgen. Dat was een heel goed leermoment voor hem. Dat smaakte naar meer….

In het begin van ons verblijf durfde Joey nog niet eens mee de boot in die voor het CDTC lag, van waaruit je achter glas onder water de roggen, schildpadden en haaien kon zien. Hij durfde ook niet in de zee bij het appartement te gaan snorkelen, laat staan dat hij bij het rif achter het CDTC, waar de zee wat woester was, durfde te snorkelen. En wat gebeurde er in de tweede week? Hij ging met Bibi en Heye bij de schildpadden en haaien (beiden achter glas) en roggen snorkelen en onder water zwemmen. Hij heeft zelfs de roggen geaaid! En hij is ook met Bibi en Heye op het rif gaan snorkelen en hij vond het pràchtig! De dag erna nam hij zelf het initiatief om met zijn ouders op het rif te gaan snorkelen! Wat had zijn zelfvertrouwen een superboost gekregen!

In de tweede therapieweek zag je duidelijk dat Joey z’n zelfvertrouwen gegroeid was. In het water nam hij het inititatief, Nubia volgde. Dat was een schitterend gezicht: Joey, die al vanaf dag 1 zijn snorkel en duikbril op had in het water, dook diep onder water. Nubia volgde en dan kwamen ze samen weer boven, terwijl Joey z’n hand op Nubia z’n rug had. Joey heeft zelfs samen met dolfijntrainster Anouk een heel nieuwe truc onder water aangeleerd aan Nubia. Uniek!

 


Bibi had, toen ze hoorde dat Joey radio dj wilde worden, geregeld dat Joey in de tweede therapieweek na zijn therapiesessie naar het radiostation Dolfijn FM mocht. Joey was heel zenuwachtig; hij zou een rondleiding in de studio krijgen en aan de dj vragen mogen stellen. Wat hij niet wist is dat hij ook op de radio kwam: hij werd door de dj geïnterviewd. Joey was erg overweldigd door de vele vragen van de dj in het interview, maar deed het hartstikke goed! Hij mocht ook zijn lievelingsmuzieknummer aankondigen. Ik had het niet gedurfd, maar hij deed het toch maar even…!

Ook had Joey in de eerste therapieweek een plan opgevat: een dansvoorstelling te geven voor publiek in de tweede therapieweek. Hij zou zijn zusjes vragen mee te doen, moest een affiche maken, ruimte en muziek regelen, en uiteraard een dans oefenen. Dat was natuurlijk heel spannend, maar ook dat heeft hij toch maar mooi gedaan. Alle therapeuten, stagiairs dolfijnentrainers en personeel en ook wat belang-stellende ouders van therapiekinderen kwamen kijken. Joey deed het supergoed en we vonden het fijn dat Fleur en Amy hieraan mee wilden werken voor Joey. Goed om te zien: broer-/zussenbinding. Deze uitdaging is hij aangegaan, hij heeft alles georganiseerd en is geslaagd in zijn missie! Top!

Joey heeft heel veel gehad aan de dolfijnondersteunde therapie. Zijn zelfvertrouwen heeft een enorme boost gekregen, hij regelt dingen zelf, neemt beslissingen en zijn lichaamshouding is verbeterd. We hebben handvatten gekregen, ook om zijn spraak te verbeteren. Heel fijn. We gaan er thuis verder mee aan de slag; je moet er natuurlijk verder aan blijven werken.

Ook Fleur en Amy hebben een heel fijne tijd gehad in Curacao. Ze hebben deelgenomen aan het broertjes-/zusjesprogramma en hebben leuke en leerzame dingen gedaan: geleerd over de haaien, de dolfijnen, eten klaargemaakt voor de dolfijnen, mogen helpen op het dok tijdens een therapiesessie van Joey, gesnorkeld, met de kajak gevaren, gebeachvolleybald, hebben een dolfijnentrainermiddag gehad en hebben, samen met ons, met twee dolfijnen mogen zwemmen (family swim): met Nubia en Kanoa.

Wij vonden het als ouders ook heel fijn dat we workshops konden volgen. Wij hebben deelgenomen aan vier workshops: yoga, opvoeden, hoe prikkels binnenkomen bij kinderen (de verschillen daarin), en over spierspanning.
Wij willen Stichting Support4Specials heel hartelijk danken voor het mogelijk maken van de dolfijnondersteunde therapie voor Joey! Het was een onvergetelijke ervaring voor Joey, maar ook voor ons. Joey heeft weer sprongen gemaakt en zal met de handvatten die we gekregen hebben hopelijk nog een paar sprongen vooruit maken!